Aukcje OFZ są wstrzymane od lipca: strona wyników Ministerstwa Finansów wciąż podaje 15 lipca jako datę ostatniej aukcji, a po 20. nie ma żadnego wpisu. Gdy pierwotny rynek długu pozostaje zamknięty, lipcowy bilans sektora bankowego pokazuje, co robił główny potencjalny nabywca przyszłych emisji.

Banki nie budowały portfela OFZ, tylko go zmniejszały

W skróconym bilansie analitycznym banku centralnego na 1 sierpnia zaangażowanie banków w OFZ wynosi 19 189,3 mld rubli wobec 19 357,2 mld miesiąc wcześniej — w lipcu spadło o 167,9 mld. Wciąż pozostaje jednak powyżej 18 852,9 mld z początku roku.

To nie efekt wyceny, co można wykazać na podstawie samego pliku. Pozycja obligacji przed wyceną również spadła, z 30 793,2 do 30 766,4 mld, podczas gdy sama wycena stała się w tym miesiącu mniej ujemna: z −507,0 do −499,4. Ceny rynkowe działały na korzyść banków, a portfel i tak się skurczył.

Obligacje korporacyjne poszły w tym samym miesiącu w drugą stronę: z 6 658,4 do 6 909,1 mld.

Pieniądze państwa w bankach: o 1,66 bln mniej niż w styczniu

Po stronie pasywów jest pozycja „środki państwowe” — pieniądze budżetowe ulokowane w bankach. Na 1 stycznia było ich 10 148,8 mld, na 1 sierpnia 8 491,2 mld. Przez siedem miesięcy daje to −1 657,7 mld. W samym lipcu pozycja urosła o 49,9 mld.

To bufor płynności odrębny od płynnego FDN i nasz model go nie mierzy. Sam z siebie też niczego nie dowodzi. Bank centralny odnotowuje, że w lipcu pieniądze wyszły ze Skarbu Państwa (−0,2 bln) i trafiły do budżetów regionalnych (+0,2 bln) — to redystrybucja, a nie wydatek. Spadek przez siedem miesięcy jest zgodny z tym, że deficyt pokrywa się z sald, dopóki rynek długu stoi. Ale tego nie przesądza.

Skąd wziął się lipcowy zysk

Zysk netto sektora za lipiec wyniósł według bilansu 442,5 mld rubli, a w tekście przeglądu banku centralnego został zaokrąglony do 443. Nie pochodził z bieżącej działalności: koszty rezerw na aktywa problemowe spadły z 282 do 168 mld, czyli o 40%, a w segmencie korporacyjnym o 103 mld, czyli o 77%. Bank centralny ujmuje to tak:

„Poszczególne banki rozwiązały rezerwy, między innymi po tym, jak część kredytobiorców zaktualizowała swoje plany biznesowe z uwzględnieniem rosnących przychodów.”

Co z tego czyta nasz model

Bezpośrednio nic. Emisję OFZ wycofaliśmy z modelu 22 sierpnia, a depozytów państwowych w bankach nigdy nie mierzyliśmy. Pośrednio sprawa dotyczy deficytu z wynikiem 65 na 100, wciąż najzdrowszego z ośmiu wskaźników, oraz płynnego FDN z wynikiem 28 na 100.

Mechanizm ma znaczenie w scenariuszu wznowienia emisji długu. Bufor, dzięki któremu bank mógłby objąć nowe emisje, w lipcu nie urósł, tylko zmalał: kapitał bilansowy sektora spadł z 22 330,8 do 21 826,5 mld. W górę ciągnęła go jedna pozycja — ten sam zysk, uzyskany rozwiązaniem rezerw, a nie zarobkiem — a naliczone 0,9 bln dywidend zabrało ponad dwa razy więcej. Pozostałe wskaźniki są na monitorze.

Czego nie wiemy

Plik nie pokazuje, ile ze 167,9 mld przypada na wykupy, a ile na sprzedaż: brak podziału. Nie ma też rozbicia na banki o znaczeniu systemowym i pozostałe. Nie wiadomo, czy pozycja „środki państwowe” obejmuje pieniądze budżetów regionalnych, a to zmieniłoby interpretację tej liczby. Danych za sierpień nie będzie do końca września.